Bosque de abedules, Iván Shishkin (1871)
Quita a pucha, amigo,
que xa o reiseñor
vai cantando no bosque
ferido de amor.
Vai cantando no bosque:
¿quén atal vivirá?
As bágoas que verque
mollan o seu cantar.
Quita a monteira, amigo,
que xa o reiseñor
dixo: qué cedo a lúa!,
ferido de amor.
Álvaro Cunqueiro
(Cantiga nova que se chama riveira, 1933)
Versión al castellano de Un poema cada día
Quítate el sombrero, amigo,
que ya el ruiseñor
está cantando en el bosque
herido de amor.
Está cantando en el bosque:
¿quién a tal vivirá?
Las lágrimas que vierte
mojan su cantar.
Quítate la montera, amigo,
que ya el ruiseñor
dijo: ¡qué temprano la luna!,
herido de amor.
Aquí está el poema diario que utilizamos para ir fortaleciendo la inteligencia y la sensibilidad de nuestros alumnos. Si alguien encuentra un bálsamo o un revulsivo en esta diaria medicina, bienvenido sea.
Mostrando entradas con la etiqueta Alvaro Cunqueiro. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Alvaro Cunqueiro. Mostrar todas las entradas
miércoles, 25 de septiembre de 2013
miércoles, 20 de enero de 2010
Polos teus ollos quen pasóu, amiga
Polos teus ollos quen pasóu, amiga,
deixóu unha ollada de amore perdida.
Nos ollos teus.
Deixóu de amore perdida unha ollada
polos teus ollos quen pasóu, amada.
Nos ollos teus.
Cinza levás nos ollos, amiga,
daquela ollada de amore perdida.
Nos ollos teus.
Borrallo nos ollos levás, amada,
que non miraches a quen te ollaba.
Nos ollos teus.
Álvaro Cunqueiro
(Cantiga nova que se chama riveira, 1933)
Versión en castellano
Por tus ojos quien pasó, amiga,
dejó una mirada de amor perdida.
En tus ojos.
Dejó de amor perdida una mirada
por tus ojos quien pasó, amada.
En tus ojos.
Ceniza llevas en los ojos, amiga,
de aquella mirada de amor perdida.
En tus ojos.
Rescoldo en los ojos llevas, amada,
que no miraste a quien te miraba.
En tus ojos.
[Traducción propia]
deixóu unha ollada de amore perdida.
Nos ollos teus.
Deixóu de amore perdida unha ollada
polos teus ollos quen pasóu, amada.
Nos ollos teus.
Cinza levás nos ollos, amiga,
daquela ollada de amore perdida.
Nos ollos teus.
Borrallo nos ollos levás, amada,
que non miraches a quen te ollaba.
Nos ollos teus.
Álvaro Cunqueiro
(Cantiga nova que se chama riveira, 1933)
Versión en castellano
Por tus ojos quien pasó, amiga,
dejó una mirada de amor perdida.
En tus ojos.
Dejó de amor perdida una mirada
por tus ojos quien pasó, amada.
En tus ojos.
Ceniza llevas en los ojos, amiga,
de aquella mirada de amor perdida.
En tus ojos.
Rescoldo en los ojos llevas, amada,
que no miraste a quien te miraba.
En tus ojos.
[Traducción propia]
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
