Mostrando entradas con la etiqueta Siglo XIII. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Siglo XIII. Mostrar todas las entradas

sábado, 3 de diciembre de 2016

Fortuna Imperatrix Mundi


           O Fortuna, fragmento del Carmina Burana, cantata compuesta por Carl Orff entre 1935 y 1936

O Fortuna,
velut Luna
statu variabilis,
semper crescis
aut decrescis;
vita detestabilis
nunc obdurat
et tunc curat
ludo mentis aciem,
egestatem,
potestatem
dissolvit ut glaciem.


Sors immanis
et inanis,
rota tu volubilis,
status malus,
vana salus
semper dissolubilis,
obumbrata
et velata
michi quoque niteris;
nunc per ludum
dorsum nudum
fero tui sceleris.


Sors salutis
et virtutis
michi nunc contraria,
est affectus
et defectus
semper in angaria.
Hac in hora
sine mora
corde pulsum tangite;
quod per sortem
sternit fortem,
mecum omnes plangite!


Anónimo
(Siglo XIII)

Fortuna, Emperatriz del Mundo

¡Oh, Fortuna,
como la luna,

de condición variable,
siempre creces
o decreces!
La detestable vida
primero embota
y después estimula,
como juego,

la agudeza de la mente.
La pobreza
y el poder
los disuelve como al hielo.


Suerte cruel
e inútil,
tú eres una rueda voluble
de mala condición;
vana salud,
siempre disoluble,
cubierta de sombras
y velada
 
brillas también para mí;
ahora, por el juego
de tu maldad,
llevo la espalda desnuda.


La suerte de la salud
y de la virtud
ahora me es contraria;
los afectos
y las carencias
vienen siempre como cosa impuesta.
En esta hora,
sin demora,
impulsad los latidos del corazón,
el cual, por azar
hace caer al fuerte;
¡llorad todos conmigo!
 

[Traducción al castellano de José García Illa, en La justa entonación.]

Este poema, perteneciente al Carmina Burana, fue creado entre los años 1100 y 1200 y escrito en el latín medieval de las Vagantenlieder, poesías de los vagabundos goliardos. Gracias a la versión realizada por Carl Orff en 1936, ha alcanzado fama mundial.


domingo, 27 de noviembre de 2016

Bailemos nós ja todas tres, ai amigas

                     Los recolectores de moras, Fritz Ebel (1894)

Bailemos nós já todas tres, ai amigas,
so aquestas avelaneiras frolidas;
e quen fôr belida, como nós, belidas,
se amig' amar,
so aquestas avelaneiras frolidas
verrá bailar.

Bailemos nós já todas tres, ai irmãas,
so aqueste ramo d' estas avelãas;
e quen fôr louçãa, como nós, louçãas,
se amig' amar,
so aqueste ramo d'estas avelãas
verrá bailar.

Por Deus, ai amigas, mentr' al non fazemos,
so aqueste ramo frolido bailemos;
e quen ben parecer, como nós parecemos,
se amig' amar,
so aqueste ramo, so l' que nós bailemos,
verrá bailar.


Airas Nunes
(Siglo XIII)

Versión al castellano de Un poema cada día

Bailemos nosotras tres, ¡ay amigas!,
bajo estos avellanos floridos;
y quien fuera bella, como nosotras, bellas,
si a un amigo amara,
bajo estos avellanos floridos
vendrá a bailar.

Bailemos nosotras tres, ¡ay hermanas!,
bajo el ramo de estas avellanas;
y quien fuera lozana, como nosotras, lozanas,
si a un amigo amara,
bajo el ramo de estas avellanas
vendrá a bailar

Por Dios, ¡ay amigas!, mientras cosa no hacemos,
bajo este ramo florido bailemos;
y quien bien parezca, como nosotras, parecemos,
si a un amigo amara,
bajo este ramo, bajo el que nosotras bailamos,
vendrá a bailar.

domingo, 13 de octubre de 2013

Digades, filha, mia filha velida

             Paisaje forestal con río, Bruno Moras (1883-1939)

–Digades, filha, mia filha velida,
por que tardastes na fontana fria?
    Os amores ei.

Digades, filha, mia filha louçana,
por que tardastes na fria fontana?
    Os amores ei.

–Tardei, mia madre, na fontana fria:
cervos do monte a augua volvian.
    Os amores ei.

Tardei, mia madre, na fria fontana:
cervos do monte volvian a augua.
    Os amores ei.

–Mentir, mia filha, mentir por amigo:
nunca vi cervo que volvess´ o rio.
    Os amores ei.

Mentir, mia filha, mentir por amado:
nunca vi cervo que volvess´o alto.
    Os amores ei.

Pero Meogo
(Siglo XIII)


Versión al castellano de Un poema cada día

–Dime, hija, mi hermosa hija,
¿por qué tardaste en la fontana fría?
    Amores tengo.

Dime, hija, mi hija lozana,
¿por qué tardaste en la fría fontana?
    Amores tengo.

–Tardé, madre mía, en la fontana fría:
los ciervos del monte el agua removían.
    Amores tengo.

Tardé, madre mía, en la fría fontana:
los ciervos del monte removían el agua.
    Amores tengo.

–Mientes, hija mía, mientes por el amigo:
nunca vi un ciervo que removiese el río.
    Amores tengo.

Mientes, hija mía, mientes por el amado:
nunca vi un ciervo que removiese en lo alto.
    Amores tengo.

lunes, 29 de octubre de 2012

Per ribeira do río

 Miniatura de unos juglares en las Cantigas de Santa María de Alfonso X el Sabio

Per ribeira do río
vi remar o navío,
    e sabor ei da ribeira.

Per ribeira do alto
vi remar o barco,
    e sabor ei da ribeira.

Vi remar o navío:

i vai o meu amigo. 
   E sabor ei da ribeira.

Vi remar o barco:
i vai o meu amado. 

   E sabor ei da ribeira.

I vai o meu amigo,
quer-me levar consigo. 

   E sabor ei da ribeira.

I vai o meu amado,
quer-me levar de grado.
    E sabor ei da ribeira.
 

Joan Zorro
(siglo XIII)
 

Versión en castellano de Un poema cada día
 

Por la ribera del río
vi remar el navío,
    y me gusta la ribera.

Por la ribera del alto
vi remar el barco,
    y me gusta la ribera.

Vi remar el navío:
allí va mi amigo.

   Y me gusta la ribera.

Vi remar el barco:
allí va mi amado.

   Y me gusta la ribera.

Allí va mi amigo,
quiere llevarme consigo.

   Y me gusta la ribera.
 

Allí va mi amado,
quiere llevarme de grado.

   Y me gusta la ribera.

martes, 3 de noviembre de 2009

Sedia-m'eu na ermida de San Simion

Sedia-m'eu na ermida de San Simion,
e cercaron-mi as ondas, que grandes son.
...Eu atendend'o meu amigo!
...Eu atendend'o meu amigo!
Estando na ermida ant'o altar,
cercaron-mi as ondas grandes do mar.
...Eu atendend'o meu amigo!
...Eu atendend'o meu amigo!
E cercaron-mi as ondas, que grandes son;
non ei i barqueiro nen remador.
...Eu atendend'o meu amigo!
...Eu atendend'o meu amigo!
E cercaron-mi as ondas do alto mar;
non ei i barqueiro, nen sei remar.
...Eu atendend'o meu amigo!

...Eu atendend'o meu amigo!
Non ei i barqueiro nen remador:
morrerei, fremosa, no mar maior.
...Eu atendend'o meu amigo!
...Eu atendend'o meu amigo!
Non ei i barqueiro, nen sei remar:
morrerei, fremosa, no alto mar.
...Eu atendend'o meu amigo!
...Eu atendend'o meu amigo!

Meendinho
(Siglo XIII)


Versión en castellano de Un poema cada día

Estaba yo en la ermita de San Simón,
y cercáronme las olas, que grandes son.
....¡Esperando yo a mi amigo!
....¡Esperando yo a mi amigo!
Estando en la ermita ante el altar,
cercáronme las olas grandes del mar.
....¡Esperando yo a mi amigo!
....¡Esperando yo a mi amigo!

Y cercáronme las olas, que grandes son;
no tengo barquero ni remador.
....¡Esperando yo a mi amigo!
....¡Esperando yo a mi amigo!
Y cercáronme las olas del alto mar;
no tengo barquero, ni sé remar.
....¡Esperando yo a mi amigo!
....¡Esperando yo a mi amigo
!

No tengo barquero ni remador:
moriré, hermosa, en el mar mayor.
....¡Esperando yo a mi amigo!
....¡Esperando yo a mi amigo!

No tengo barquero, ni sé remar:
moriré, hermosa, en el alto mar.
....¡Esperando yo a mi amigo!
....¡Esperando yo a mi amigo!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...