Mostrando entradas con la etiqueta Pero Meogo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Pero Meogo. Mostrar todas las entradas

miércoles, 25 de septiembre de 2024

Tal vai o meu amigo

                         Ciervos en Oak Grove, Albert Bierstadt (h. 1875)

–Tal vai o meu amigo
con amor que lh'eu dei
come cervo ferido
de monteiro del-rei.

Tal vai o meu amigo, 
madre, con meu amor
come cervo ferido
de monteiro maior.

E se el vai ferido,
irá morrer al mar;
si fará meu amigo,
se eu d'el non pensar.

–E guardade-vos, filha,
ca já un atal vi
que se fez coitado 
por guaanhar de mi.

E guardade-vos, filha, 
ca já un vi atal
que se fez coitado 
por de min guaanhar.

Pero Meogo
(Siglos XIII-XIV)

Versión en castellano de Un poema cada día

–Así va mi amigo
con amor que le di
como ciervo herido
del montero del rey.

Así va mi amigo,
madre, con mi amor
como ciervo herido
del montero mayor.

Y si él va herido,
irá a morir al mar,
así hará mi amigo,
si no pienso en él más.

–Ay guardaos, hija,
que a un tal conocí
que se fingió penado
por ganarme a mí.

Ay guardaos, hija,
que conocí a un tal
que se fingió penado
para a mí ganar.

viernes, 28 de noviembre de 2014

E-nas verdes ervas

                          Paisaje forestal, Peder Mørk Mønsted (1908)

E-nas verdes ervas
vi anda-las cervas, 
    meu amigo.

E-nos verdes prados
vi os cervos bravos,
    meu amigo

E con sabor d'elas
lavei mias garcetas,
    meu amigo.

E con sabor d'elos
lavei meus cabelos,
    meu amigo

Des que los lavei,
d’ouro los liei,
    meu amigo.

Des que las lavara,
d’ouro las liara,
    meu amigo

D’ouro los liei,
e vos asperei,
    meu amigo.

D’ouro las liara
e vos asperara,
    meu amigo.

Pero Meogo
(Siglos XIII-XIV)

Versión al castellano de Un poema cada día

En las verdes hierbas
vi andar las ciervas,
    amigo mío.

En los verdes prados,
vi los ciervos bravos,
    amigo mío.

Y con placer de ellas
lavé mis guedejas,
    amigo mío.

Y con placer de ellos
lavé mis cabellos,
    amigo mío.

Cuando los lavé,
de oro los lié,
    amigo mío.

Cuando las lavara,
de oro las liara,
    amigo mío.

De oro los lié,
y os esperé,
    amigo mío.

De oro las liara,
y os esperara,
    amigo mío.

domingo, 13 de octubre de 2013

Digades, filha, mia filha velida

             Paisaje forestal con río, Bruno Moras (1883-1939)

–Digades, filha, mia filha velida,
por que tardastes na fontana fria?
    Os amores ei.

Digades, filha, mia filha louçana,
por que tardastes na fria fontana?
    Os amores ei.

–Tardei, mia madre, na fontana fria:
cervos do monte a augua volvian.
    Os amores ei.

Tardei, mia madre, na fria fontana:
cervos do monte volvian a augua.
    Os amores ei.

–Mentir, mia filha, mentir por amigo:
nunca vi cervo que volvess´ o rio.
    Os amores ei.

Mentir, mia filha, mentir por amado:
nunca vi cervo que volvess´o alto.
    Os amores ei.

Pero Meogo
(Siglo XIII)


Versión al castellano de Un poema cada día

–Dime, hija, mi hermosa hija,
¿por qué tardaste en la fontana fría?
    Amores tengo.

Dime, hija, mi hija lozana,
¿por qué tardaste en la fría fontana?
    Amores tengo.

–Tardé, madre mía, en la fontana fría:
los ciervos del monte el agua removían.
    Amores tengo.

Tardé, madre mía, en la fría fontana:
los ciervos del monte removían el agua.
    Amores tengo.

–Mientes, hija mía, mientes por el amigo:
nunca vi un ciervo que removiese el río.
    Amores tengo.

Mientes, hija mía, mientes por el amado:
nunca vi un ciervo que removiese en lo alto.
    Amores tengo.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...